Mănăstirea Durău to prawosławny klasztor położony w rumuńskiej Mołdawii, u podnóża majestatycznego masywu Ceahlău, często nazywanego „górą świętą” tego regionu. Jego początki sięgają XVII wieku – pierwsze wiarygodne wzmianki pochodzą z około 1779 roku – choć tradycja wskazuje, że już wcześniej istniała tu pustelnia założona przez mnichów szukających schronienia przed niespokojnymi czasami.
Obecna cerkiew monasterska została wzniesiona w latach 1830–1835 z kamienia i cegły. Świątynia wyróżnia się harmonijnym połączeniem elementów bizantyjskich z lokalną architekturą mołdawską, co nadaje jej wyjątkowy, rozpoznawalny charakter. Całość otoczona jest bujną roślinnością i górami, co sprawia, że klasztor pełni nie tylko funkcję religijną, lecz także stanowi ważne miejsce odpoczynku i kontemplacji.
Najbardziej niezwykłym skarbem monastyru jest jego polichromia. W latach 1935–1937 wnętrze ubogaciły freski stworzone przez znanego rumuńskiego malarza Nicolae Tonitzę wraz z jego uczniami z Akademii Sztuk Pięknych w Jassach. Malowidła te zachwycają oryginalnym, pełnym wyrazu stylem, który łączy tradycyjną ikonografię prawosławną z nowoczesną wrażliwością artystyczną – dzięki czemu świątynia stanowi jedno z najciekawszych miejsc w Rumunii pod względem sakralnej sztuki XX wieku.
Dziś Mănăstirea Durău przyciąga zarówno pielgrzymów, jak i turystów poszukujących historii, piękna oraz ciszy ukrytej wśród malowniczych karpackich krajobrazów.







