Cerkiew „Narodzenia Świętego Jana Chrzciciela” jest wybitnym przykładem sakralnej architektury prawosławnej z przełomu XV i XVI wieku. Została wzniesiona w latach 1497–1498 z fundacji Stefana Wielkiego, w bezpośrednim sąsiedztwie średniowiecznego zespołu „Curtea Domnească”, czyli rezydencji książęcej. Obiekt ten należy do najcenniejszych i najlepiej zachowanych zabytków z epoki Stefana Wielkiego w tej części Mołdawii, stanowiąc ważne świadectwo zarówno historii państwowości, jak i duchowości regionu.
Bryła świątyni wyróżnia się bogato opracowanymi elewacjami, dekorowanymi glazurowaną ceramiką, rytmicznymi pasami cegły oraz systemem ślepych arkad i nisz. Zestawienie tych elementów nadaje fasadom wyraźny efekt polichromii, charakterystyczny dla mołdawskiej architektury sakralnej tego okresu i podkreślający reprezentacyjny charakter fundacji książęcej.
Wnętrze cerkwi uległo istotnym przekształceniom w XIX wieku. Wówczas do wyposażenia wprowadzono ikonostas, ambonę, chór oraz stranele, wykonane w lokalnych warsztatach rzemieślniczych, co nadało przestrzeni bardziej współczesny, jak na tamte czasy, wyraz, przy jednoczesnym zachowaniu tradycji liturgicznej.
Szczególną wartość stanowi zachowane wyposażenie ruchome. W świątyni przechowywane są cenne przedmioty kultu, m.in. kryształowe kandelabry sprowadzone z Czech w 1837 roku, srebrne krzyże i kielichy liturgiczne, a także unikatowe starodruki. Na szczególną uwagę zasługuje tetraewangeliarz z 1502 roku, ofiarowany przez Stefana Wielkiego, oraz pomelnicze z 1792 roku. Całość czyni cerkiew nie tylko zabytkiem architektury, lecz także ważnym skarbcem dziedzictwa religijnego i artystycznego Mołdawii.

