Schitul Păpușa to prawosławna pustelnia (niewielka wspólnota monastyczna) położona w miejscowości Bistrița, w spokojnym, sprzyjającym modlitwie i kontemplacji otoczeniu. Została założona w XIX wieku przez mnichów z pobliskiego klasztoru Bistrița jako miejsce odosobnienia dla zakonników pragnących prowadzić bardziej surowe i skupione życie duchowe.
Od samego początku pustelnia pełniła funkcję schronienia dla tych, którzy szukali ciszy, modlitwy i głębszego zjednoczenia z Bogiem. Życie w schicie koncentrowało się na ascezie, pracy fizycznej oraz nieustannej modlitwie, zgodnie z tradycją prawosławnego monastycyzmu. Dzięki swojemu położeniu z dala od zgiełku świata Schitul Păpușa przez lata pozostawał miejscem szczególnej duchowej refleksji, przyciągając mnichów pragnących pogłębić życie kontemplacyjne.
Do dziś pustelnia stanowi ważny element lokalnego dziedzictwa religijnego i przypomina o bogatej tradycji życia monastycznego w tym regionie.


