Obok głównej, murowanej świątyni monastyru w Bistrița usytuowana jest mniejsza cerkiew drewniana, wzniesiona zgodnie z tradycyjnymi zasadami mołdawskiej architektury sakralnej. Tego rodzaju budowle odznaczają się skromną, lecz niezwykle harmonijną formą: solidną konstrukcją z drewna, gontowym dachem, smukłą wieżyczką oraz misternie rzeźbionymi elementami dekoracyjnymi, widocznymi zwłaszcza w obrębie portalu i obramień okiennych.
Drewniana cerkiew sąsiadująca z monastyrem pełniła zazwyczaj funkcję kaplicy zimowej lub miejsca bardziej kameralnych nabożeństw, sprzyjających modlitwie w ciszy i skupieniu. Jej obecność podkreśla praktyczny wymiar życia monastycznego, dostosowanego do warunków klimatycznych i codziennych potrzeb wspólnoty. Jednocześnie, dzięki wysokiej wartości historycznej oraz kunsztowi miejscowych cieśli, świątynia ta pozostaje cennym świadectwem regionalnej tradycji budownictwa sakralnego i żywym nośnikiem duchowego oraz kulturowego dziedzictwa Mołdawii.


